انتقام خون فاضل خان بعد از كشته شدن فاضل خان ايل خانى به دست خوانين عالى خانى ، صادق خان پسر حسن خان ايل بيگى از قضيه سخت ناراحت شد و در اين مورد با ساير بنى اعمام و سرشناسان قبيله رحيم خانى در مورد خونخواهى وى به مذاكره و گفتگو پرداخت و متفقا عزم خود را براى انتقام جزم كردند . تقريبا يك سال از تاريخ كشته شدن فاضل خان گذشته بود كه صادق خان به اتفاق سگوند رحيم خان به كره‌گاه وارد و با طوايف بالا گريوه ( مير ، بهاروند ، قلاوند ، پاپى و غيره ) متحد و جهت انتقام خون فاضل خان هم‌پيمان شدند . « 1 » چون صادق خان با اين اتحاد بىاندازه نيرومند شده و عالى خانىها را ياراى مقاومت در مقابل او نبود [ آنها ] اضطرارا به‌طرف چك قارى كه نزديك رودخانه سزار و فعلا در مسير راه‌آهن قرار دارد فرار كردند ، ولى صادق خان دست از تعقيب آنان برنداشته و با جمعيت كثير خود به دنبال آنها تاخت آورد و آنها را در چك قارى به محاصره انداخت . مدت محاصره را راويان جنگ و حتى ناظرين و شركت‌كنندگان در جنگ هم مختلف نقل مىكنند ولى از مجموع گفته‌هاى آنان استنباط مىشود كه طايفه عالى خانى كمتر از يك هفته در محاصره نبوده‌اند و جمعى تا ده روز هم نقل كرده‌اند . در اين جنگ محمد حسين خان سيف نظام كه وسيله كشتن فاضل خان ايل خانى را در خانه فراهم كرده بود تير خورد و خان جان خان فرزند حاج على خان از خوانين عالى خانى كشته شد و شيخ على قايد رحمت كه به يارى آنها شتافته بود هم كشته شد و طايفه و قيطول آنان را غارت كرده و همه را به ميان ايل بختيارى تارانيدند و [ صادق خان و افرادش ] خود به هرو آمده به اردوى نظام السلطنه ملحق گرديدند . بعد از چند روز طايفه رحيم خانىها از هرو كوچيده به كره‌گاه مراجعت و با ايل بيرانوند به سركردگى على مردان خان و غلام على خان و شيخ على خان متحد گرديده و به منظور محاصره نظام السلطنه به هرو حركت كردند . در اين جنگ اردوى نظام السلطنه در مقابل سواران سگوند و تفنگچيان بيرانوند ( مال اسد و يار احمد ) خيلى ناچيز بود و در قلعه محمودآباد جلو دهكده زاغه محاصره شد و چون ديگر كسى

--> ( 1 ) . در زمان ملوك الطوايفى لرستان معمولا در اين قبيل مواقع كه اشخاص يا خانواده‌ها يا طوايفى به وسايل ناجوانمردانه از قبيل كشتن رقيب در خانه خود مرتكب آدم‌كشى مىشدند ، احساسات عمومى عليه مرتكب برانگيخته مىشد و همه مردم و طوايف با طيب‌خاطر به اولياء دم كمك مىكردند .